ویرانه

ای که ویرانه می خوانیم، چرا در خاطره خشت های پیرم، روزهای آبادنیم را نمی جویی؟ روزهایی که پرشکوه بودم و غرورانگیز. اما زنهار که تاریخ خیلی زود تکرار خود را آغاز می کند. ای آبادی جوان. آنگاه قدر تو را قدمت و غنای خشت های ویرانت باز خواهند گفت.

/ 0 نظر / 3 بازدید