100 میلیارد 11 صفر دارد

یک گروه تحقیقی در بریتانیا روی تعداد آدم هایی که از اول خلقت انسان روی زمین به دنیا آمده اند تحقیق کرده اند. اونها پارامترهایی مثل رشد جمعیت و بیماری ها و دوره های مختلف تاریخی رو در نظر گرفته اند و در نهایت به این نتیجه رسیده اند که تاکنون کمی بیش از 100 میلیارد نفر از دنیا رفته اند. و الان هم هفت میلیارد نفر زنده هستند. 

آمار خیلی جالبه. فکر کردن به اینکه 100 میلیارد نفر زندگی کرده اند و رفته اند برای من حیرت آوره. به این تعداد زندگی وجود داشته و هر زندگی یک داستانی داشته. از آدمی که تو غار زندگی می کرده و شکار می کرده تا آدمی که همین اواخر داشته مثلا با اینترنت و روزنامه و تلوزیون زندگی می کرده. چقدر تنوع. 

یک چیز دیگه هم هست. وقتی 100 میلیارد نفر اومدند و رفتند آدم پیش خودش فکر می کنه زندگی چیز فانی و بی ارزشی هست. دست کم برای 100 میلیارد نفر بوده. برای کسی باقی نمونده و کسی هم بیش از صد و اندی زنده نمونده. پس همه رفتنی هستیم همان طور که همه رفته اند قبلا. 

یه نکته جالب دیگه هم هست. وقتی شعرهای خیام و می خونی همش می گه، این سبزه از آدمی روییده یا این کوزه یک روزی آدمی بوده. اولش خیلی سمبلیک و استعاری به نظر می رسه ولی وقتی به این فکر کنی که این 100 میلیارد نفر تو نقاط خاصی از کره خاکی که تمدن وجود داشته زندگی کردند و مردند، دیگه احتمال اینکه اونه کوزه یا سبزه یک روز یه آدمی بوده اصلا کم نیست.

حالا شما این قطعیت کوتاه مدت رو حقیقتی گریزناپذیر برای همه است، بگذارید کنار اونها که دزدی می کنند، رشوه می دن و می گیرن، هم نوع خودشون رو به خاطر قدرت، پول و ثروت تکه پاره می کنند. جنگ راه می اندازند، حکومت راه می اندازند و کشتار می کنند، اختلاص می کنند، مال یتیم می خورند. واقعا آیا همه اینها ناشی از فراموشی انسان ها از این حقیقت ناب نیست که ما خواهیم مرد، همان طور که 100 میلیارد نفر آمدند و رفتند. خیام انصافا بهتر از هر کسی این حقیقت رو به نظم می یاره:

این سبزه که امروز تماشاگه ماست*********تا سبزه خاک ما تماشاگه کیست

این کوزه چو من عاشق زاری بوده است******در بند سر زلف نگاری بوده است

این کهنه رباط را که عالم نام است**********و آرامگه ابلق صبح و شام است

در هر دشتی که لاله‌زاری بوده‌ست**********از سرخی خون شهریاری بوده‌ست

هر شاخ بنفشه کز زمین میروید************خالی است که بر رخ نگاری بوده‌ست

هر سبزه که برکنار جویی رسته است********گویی ز لب فرشته‌خویی رسته است

پا بر سر سبزه تا به خواری ننهی***********کان سبزه ز خاک لاله رویی رسته است

 
/ 0 نظر / 5 بازدید